70. rocznica Powstania Warszawskiego. Pamiętamy i dziękujemy

01-08-2014

Co jeszcze można napisać o wydarzeniu, które należy do najsilniej wyrytych w pamięci i tożsamości Polaków? O zrywie, który ukształtował już kilka pokoleń? O walce, która do dziś budzi emocje i kontrowersje?

Może tylko, że pamiętamy. I że dziękujemy. Tym, którzy w pierwszy dzień sierpnia 1944 roku, w imię nadziei i wolności odpowiedzieli na wezwanie. Tym, którzy potem zginęli, na zawsze pozostając bohaterami. I tym, którzy przeżyli, których Powstanie ukształtowało i którzy później kształtowali nas.

po tamtym sierpniowym dniu na temat słuszności czy niesłuszności Powstania można już zostawić historykom i politologom. My, w większości pokolenia po-powstaniowe, wiemy co było, co się stało. A stał się rok 1956, 1968, 1970, 1980 czy 1989 - żeby wymienić tylko kilka kamieni milowych. To oni - ci co i ci co przeżyli, mieli przemożny wpływ na przekonanie Polaków, że można i trzeba walczyć o dobra najwyższe, nawet gdy sytuacja wydaje się beznadziejna.

Mam głębokie przekonanie, że gdyby nie Powstańcy, nie bylibyśmy dziś, w roku 2014, po tej stronie świata, po której jesteśmy. Gdyby nie ich przykład, nie "choroba wolności", którą "zarazili" kolejne pokolenia, być może to nam przyglądałby się "Zachód", tak jak teraz Ukrainie. Gdyby nie ich determinacja, żeby walczyć ze złem, żeby przeciwstawić się w sposób ostateczny gwałtom, łapankom, publicznym egzekucjom, pozbawianiu ludzi godności w imię chorei idei, nie mielibyśmy teraz odwagi (a może też i moralnego prawa) mówić "nie" przejawom imperium zła, gdziekolwiek by się one nie pojawiły.

Można się spierać, czy Powstanie Warszawskie było słuszne z politycznego i militarnego punktu widzenia. Można (i trzeba) opłakiwać tych, którzy oddali swoje życie tamtego gorącego lata 1944 roku. Można po raz kolejny ubolewać nad eksterminacją najlepszej części pokolenia Kolumbów i szukać winnych takiego a nie innego biegu historii. Ale nie można nie zauważyć, że ich krew i ich poświęcenie (które w przypadku żyjących Powstańców wykracza daleko poza 63 dni między 1. sierpnia a 3. października) było i jest jednym z najcenniejszych darów, jakie można złożyć Ojczyźnie. I nie chodzi tu tylko o dar z krwi, ale o zdolność do wcielania w życie marzeń o wolności i godności człowieka. I bez względu na naszą osobistą opinię o Powstaniu Warszawskim, właśnie za to powinniśmy Powstańcom dziękować.

Joanna Gacka / Senior.pl

Zgłoś błąd lub uwagę do artykułu

Tagi: pamięć, historia, powstanie warszawskie, 70 rocznica wybuchu powstania warszawskiego

Zastrzeżenia odpowiedzialności

Podziel się:

Wersja do druku Dodaj link na swojej stronie Kanał RSS

Zobacz także

Skomentuj artykuł:

Komentarze mogą dodawać wyłącznie osoby zalogowane.
Jesteś niezalogowany: zaloguj się / zarejestruj się

Komentarze

08:53:26, 02-08-2014 Baca223

Walka była przegrana duże straty należy to wszystko wyciszyć a nie zarabiać na tym jakieś krocie.
17:58:43, 10-08-2014 X Barbara

Robienie schow z największej tragedii Polski jest zwyczajnym skandalem.Nie obchodzi się hucznie klęsk narodowych do jakich z całą pewnoscią nalezy powstanie. Z całym szacunkiem do jego uczestników był to czyn nieprzemyslany i karygodny. Szkoda tych dzieciaków k,którzy polegli z powodu czyjejs nieprzemyślanej decyzji.
18:57:55, 19-08-2014 Stan_1939

Zgadzam się z wcześniejszymi opiniami. Martwi mnie a właściwie przeraża gloryfikacja dowódców powstania.
Gdzie tu odpowiedzialność za podejmowane decyzje?
Co w tej sprawie przekazujemy następnym pokoleniom?
Czy zbiorowe harakirii to bohaterstwo czy głupota ?

Szacunek i współczucie dla szeregowych uczestników tej tragedii !
20:08:18, 19-08-2014 Lila

Cytat:
X Barbara
Robienie schow z największej tragedii Polski jest zwyczajnym skandalem.Nie obchodzi się hucznie klęsk narodowych do jakich z całą pewnoscią nalezy powstanie. Z całym szacunkiem do jego uczestników był to czyn nieprzemyslany i karygodny. Szkoda tych dzieciaków k,którzy polegli z powodu czyjejs nieprzemyślanej decyzji.

A jaką rocznicę zwycięstwa proponujesz do hucznych obchodów?
20:38:44, 19-08-2014 Sabina22

Cytat:
X Barbara
Robienie schow z największej tragedii Polski jest zwyczajnym skandalem.Nie obchodzi się hucznie klęsk narodowych do jakich z całą pewnoscią nalezy powstanie. Z całym szacunkiem do jego uczestników był to czyn nieprzemyslany i karygodny. Szkoda tych dzieciaków k,którzy polegli z powodu czyjejs nieprzemyślanej decyzji.

Uwazam , ze nazwanie oddawania czci i honoru i tym co polegli i tym co przezyli, show ,jest skandalem.

Cytat:
Gdy zbraknie łez, jest jeszcze krew
... zobacz więcej
20:44:39, 19-08-2014 Lila

Też tak uważam.
20:41:06, 20-08-2014 babciela

Zdajmy sobie tez sprawe, ze takiego zrywu w czasie 2-giej wojny światowej nie bylo nigdzie. Mlodzi szli do powstania z ogromną nadzieją-jest to jeden z przykładów tak ogromnego patriotyzmu- że chwała im za to,chwala i cześć. Czapki z głow- i tu nie ma dyskusji...
20:43:25, 20-08-2014 babciela

Polecam doskonale feletony i artykuly w "w Sieci"- czym bylo powstanie...
20:47:45, 20-08-2014 Mar-Basia

Cytat:
babciela
Zdajmy sobie tez sprawe, ze takiego zrywu w czasie 2-giej wojny światowej nie bylo nigdzie. Mlodzi szli do powstania z ogromną nadzieją-jest to jeden z przykładów tak ogromnego patriotyzmu- że chwała im za to,chwala i cześć. Czapki z głow- i tu nie ma dyskusji...

Zdecydowanie - czapki z glow.
20:50:26, 21-08-2014 Stan_1939

Z pewną nieśmiałością chciałbym zauważyć ta nasza dyskusja o Powstaniu Warszawskim sprawia wrażenie, trochę chaotycznej.
Miesza się tu wątki sensu Powstania z szacunkiem i honorem ofiar tej tragedii, nie dostrzega, lub przechodzi do porządku nad udziałem dzieci w walkach ulicznych. Bagatelizuje publikacje (w czasie obecnym) komiksów i książeczek dla dzieci, które Powstanie przedstawiają jak „fajną przygodę”.

By nie być gołosłownym przytaczam przykłady: Wydawnictwo Muchomor wznowiło dla dzieci od 10 roku życia wydanie książki „Mały Powstaniec” Szymona Sławińskiego. Jej bohaterem jest nieletni powstaniec Tymoteusz Duchowski pseudonim Motek.
Nie jest to jedyne wydawnictwo tego rodzaju.
Pod murami Starówki stoi słynna rzeźba Jarnuszkiewicza – chłopczyk w za dużym hełmie.
W moim odczuciu jest to absolutnie przerażające.
UNICEF i inne agendy ONZ za przestępstwo wojenne uznają posługiwaniem się dziećmi w jakichkolwiek działaniach zbrojnych. Dzieci po prostu łatwiej poddają się indoktrynacji i mają niższe od dorosłych poczucie niebezpieczeństwa.
Spytam też tych wszystkich, którzy tak chętnie cytując słowa J. Romockiego „ Gdy zabraknie łez jest jeszcze krew”:
Czy w przyszłości poślecie swoje wnuki na śmierć dla honoru dla chwały?
Ja tego nie zrobię!

Poruszyłem tu tylko jeden z wielu aspektów tej wielkiej tragedii jaką było Powstanie Warszawskie. Kolejną kwestą jest odpowiedzialność dowództwa za poniesione straty.
Takich i innych pytań jest jeszcze wiele.

Jak Państwo widzicie Powstanie Warszawskie to zagadnienie niezmiernie złożone, stąd moja konfuzja przy czytaniu niektóre wypowiedzi pełnych hura bohaterszczyzny.

Zgadzam się z Ludwikiem Stommą (wykorzystałem fragmenty jego artykułu Polityka Nr.33) że „Spór o Powstanie Warszawskie jest w Polsce nieuleczalny”

Ostrzegam jednak szanownych polemistów przed nieprzemyślanymi stwierdzeniami typu „byliśmy jedyni..., że nikt takiego zrywu nie widział...”
Pamiętajmy! Powstanie Warszawskie to nie zawody sportowe, czy rywalizacja w nauce lub pracy. Powstanie Warszawskie to przede wszystkim zbiorowe umieranie ludzi i miasta..
... zobacz więcej

Strony : 1 2 3 4 nastepna »

Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników serwisu. Senior.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii. Komentarze niezgodne z prawem i Regulaminem serwisu będą usuwane.